منوی فروشگاه
خانه / مجله آزیترو / مراقبت پوستی / جوش‌های زیرپوستی چرا ایجاد می‌شوند؟
مراقبت پوستی

جوش‌های زیرپوستی چرا ایجاد می‌شوند؟

نویسنده: تیم داروخانه دکتر ابراهیمی
25 شهریور 1405
11 دقیقه دقیقه مطالعه
بدون امتیاز
جوش‌های زیرپوستی چرا ایجاد می‌شوند؟

چگونه جوش‌های زیرپوستی درمان می‌شوند؟

جوش‌های زیرپوستی چرا ایجاد می‌شوند و چگونه درمان می‌شوند؟ کالبدشکافیِ آتشفشان‌هایِ خاموشِ پوست!

این مقاله توسط تیم تخصصی درماتولوژی (پوست و مو) بررسی و تأیید علمی شده است. محتوایِ این صفحه منحصراً برای افزایش آگاهیِ عمومی با زبانی بسیار ساده تدوین شده است. دستکاری جوش‌های عمیق می‌تواند منجر به ایجاد لک و فرورفتگیِ دائمی (اسکار) شود.

احتمالاً برای شما هم پیش آمده است؛ صبح از خواب بیدار می‌شوید و هنگام شستن صورت، یک توده‌ِ سفت، دردناک و برجسته را زیرِ پوستِ خود لمس می‌کنید. این توده هیچ سرِ سفید یا سیاهی ندارد و انگار در اعماقِ پوست شما لنگر انداخته است. هرچه آن را فشار می‌دهید، نه تنها چیزی از آن خارج نمی‌شود، بلکه بزرگ‌تر، قرمزتر و دردناک‌تر می‌گردد!

به این توده‌هایِ لجباز و دردناک، «جوش‌های زیرپوستی» (Blind Pimples) می‌گویند. اگر جوش‌هایِ معمولیِ سرسفید را مانند یک جویِ آبِ مسدودشده در نظر بگیریم، جوشِ زیرپوستی مانند یک آتشفشانِ بدونِ دهانه است! موادِ مذاب (چربی‌ها و باکتری‌ها) در اعماقِ زمین در حالِ جوشش هستند، اما راهی برای فرار به بیرون ندارند. فشارِ این مواد در زیرِ پوست باعث کشیدگیِ اعصاب و ایجاد دردهایِ ضربان‌دار می‌شود.

چرا این آتشفشان‌ها در زیر پوستِ ما شکل می‌گیرند؟ چرا معمولاً قبل از پریود یا در زمانِ استرس، روی چانه و فکِ ما سبز می‌شوند؟ و مهم‌تر از همه، وقتی هیچ راهِ خروجی ندارند، چگونه باید آن‌ها را نابود کنیم؟ در این ابرمقالهِ بسیار جامع و کالبدشکافانه، قصد داریم به عمقِ لایه‌هایِ پوستِ شما سفر کنیم و واردِ منافذِ بسته شویم. با ما همراه باشید تا یاد بگیرید چگونه این غول‌هایِ خفته را بدونِ ایجادِ لک و سوراخ روی صورتتان، برایِ همیشه از بین ببرید.


فهرست مطالب


۱. کالبدشکافیِ جوش زیرپوستی؛ در اعماقِ منافذ چه خبر است؟

برایِ اینکه بتوانیم جوشِ زیرپوستی را درمان کنیم، ابتدا باید بدانیم این توده‌ِ دردناک دقیقاً از چه چیزی ساخته شده است. پوستِ انسان پر از سوراخ‌هایِ بسیار ریزی به نام «منافذ» است. درونِ هر کدام از این منافذ، یک تارِ مو وجود دارد و در کنارِ این تارِ مو، یک کارخانه‌ِ کوچکِ تولیدِ چربی (غده سباسه) مشغول به کار است. وظیفه‌ِ این کارخانه، تولیدِ روغنی به نام «سبوم» است که پوستِ شما را مرطوب و جوان نگه می‌دارد.

در حالتِ عادی، این چربیِ مفید از طریقِ منفذِ پوست به سطح می‌آید. اما فاجعه زمانی رخ می‌دهد که دهانه‌ِ این منفذ با سلول‌هایِ مرده‌ِ پوست، موادِ آرایشی یا آلودگی‌ها بسته شود! کارخانه‌ِ چربی‌سازی در زیرِ پوست همچنان به تولیدِ روغن ادامه می‌دهد، اما این روغن راهی برایِ خروج پیدا نمی‌کند و در عمقِ پوست گیر می‌افتد. با تجمعِ این چربی‌ها در زیرِ پوست، باکتری‌هایی که عاشقِ خوردنِ چربی هستند (به نام باکتری C. acnes) به آنجا هجوم می‌آورند.

سیستمِ ایمنیِ بدن متوجهِ این عفونت می‌شود و گلبول‌هایِ سفید را به آنجا می‌فرستد. جنگیِ بزرگ در اعماقِ پوست درمی‌گیرد که نتیجه‌ِ آن ایجادِ ورم، قرمزی و دردِ شدید است. از آنجا که این التهاب در لایه‌هایِ بسیار عمیقِ پوست (درم) رخ می‌دهد، هیچ کلاهکِ سفید یا چرکی روی سطح پوست دیده نمی‌شود و شما فقط یک توده‌ِ سفت را احساس می‌کنید.


۲. متهمانِ ردیف اول؛ چرا آتشفشانِ پوست بیدار می‌شود؟

حالا که فهمیدیم جوشِ زیرپوستی حاصلِ گیر افتادنِ چربی و باکتری است، باید ببینیم چه عواملی باعثِ بسته شدنِ درپوشِ منافذ و تولیدِ بیش از حدِ چربی می‌شوند:

۲.۱. طوفانِ هورمون‌ها؛ قاتلانِ خاموشِ خطِ فک و چانه

شایع‌ترین و بی‌رحم‌ترین عاملِ ایجادِ جوش‌هایِ زیرپوستی، تغییراتِ هورمونی است. این جوش‌ها معمولاً در نواحیِ پایینِ صورت (چانه، خطِ فک و گردن) ظاهر می‌شوند. وقتی سطحِ هورمون‌هایِ مردانه (آندروژن‌ها) در خون بالا می‌رود—مخصوصاً قبل از شروعِ دوره‌ِ قاعدگیِ زنان، در زمانِ یائسگی، یا در دورانِ بلوغ—این هورمون‌ها مستقیماً به کارخانه‌هایِ تولیدِ چربیِ پوست دستور می‌دهند که با دو برابرِ ظرفیت کار کنند! تولیدِ ناگهانی و حجمِ عظیمِ چربی باعث می‌شود منافذ نتوانند این مقدار را تخلیه کنند و فوراً در زیرِ پوست مسدود می‌شوند. استرسِ شدید نیز دقیقاً با بالا بردنِ هورمونِ کورتیزول، همین فرمان را به غددِ چربی صادر می‌کند.

۲.۲. تله‌هایِ کراتینی و سلول‌هایِ مرده

گاهی اوقات مقصرِ اصلی هورمون‌ها نیستند، بلکه روتینِ پوستیِ اشتباهِ شماست! پوستِ انسان به طورِ مداوم در حالِ بازسازی است و سلول‌هایِ مرده باید از روی سطحِ آن بریزند. اگر شما به درستی پوستتان را تمیز نکنید، این سلول‌هایِ مرده (کراتین) روی دهانه‌ِ منافذ می‌چسبند و مانندِ سیمان خشک می‌شوند. استفاده از شوینده‌هایِ مناسب که دارای براش‌های سیلیکونی برای پاکسازی عمیقِ منافذ هستند (همان‌طور که در بررسیِ چرا لک‌های تیره و کدری پوست با شستشوی معمولی محو نمی‌شوند؟؛ درخشش سلولی با ژل براش ویتامین C ویتالیر کالبدشکافی کردیم) می‌تواند جلوی این انسدادِ فیزیکی را بگیرد.

علاوه بر این، استفاده از کرم‌هایِ بسیار سنگین و کومدوژنیک (جوش‌زا) و عدمِ پاک کردنِ آرایش قبل از خواب، دقیقاً مانند ریختنِ آسفالت رویِ منافذِ تنفسیِ پوست عمل می‌کند. در این شرایط، چرخه‌ِ معیوبِ خشکی و ترشحِ سبومِ جبرانی نیز به وجود می‌آید که برای جلوگیری از آن، استفاده از آبرسان‌های بسیار سبک و فاقد چربی نظیر کرم آبرسان لایت هیدرا برایت مکس؛ پایان چرخه معیوب ترشح سبوم و دهیدراتگی پوست چرب می‌تواند ترمزِ تولیدِ چربیِ اضافه را بکشد.


۳. جدولِ جامعِ انواع جوش‌ها و روشِ تشخیصِ سریعِ آن‌ها (جدول راهنما)

برای اینکه مطمئن شوید توده‌ِ روی صورتتان یک جوشِ زیرپوستی است نه چیزِ دیگر، ویژگی‌های آن را با جدولِ زیر مطابقت دهید:

نوع جوش ویژگی ظاهری و محل درگیری میزان درد و التهاب روش تشخیص
سر سفید و سر سیاه (کومدون) رویِ سطحِ پوست، دارایِ دهانه‌ِ سیاه یا کلاهکِ چرکیِ سفید معمولاً بدونِ درد، مگر اینکه دستکاری شود. با لمس کردن بسیار سطحی است.
پاپول (جوش قرمزِ کوچک) برجستگی‌هایِ کوچکِ قرمزرنگ بدونِ چرکِ مشخص دردِ خفیف هنگامِ لمس کردن. شبیهِ دانه‌هایِ شن زیرِ پوست است.
ندول و کیست (جوشِ زیرپوستی) توده‌ِ سفت، عمیق، معمولاً همرنگ پوست یا کمی قرمز دردِ شدید و ضربان‌دار، حساسیت به لمس هیچ سرِ سفیدی ندارد و در عمقِ بافت گیر کرده است.
موی برگشتی (زیرپوستی) شبیهِ جوشِ چرکی اما در مرکزِ آن یک تارِ مویِ گیرکرده دیده می‌شود. خارش و دردِ نقطه‌ای (بیشتر در ناحیه ریش و پاها). معمولاً بعد از اصلاح (شیو کردن) به وجود می‌آید.

۴. اشتباهِ مرگبار: چرا نباید جوش‌هایِ زیرپوستی را فشار دهیم؟

وقتی یک توده‌ِ برجسته و دردناک روی صورت داریم، بزرگ‌ترین وسوسه‌ِ دنیا این است که جلوی آینه بایستیم و با تمامِ قدرت آن را با دو انگشت فشار دهیم تا شاید چرکِ آن بیرون بیاید!

این خطرناک‌ترین کاری است که می‌توانید با پوستتان انجام دهید! همان‌طور که گفتیم، جوشِ زیرپوستی «دهانه و راهِ خروجی» به بیرون ندارد. وقتی شما این توده را فشار می‌دهید، کیسه‌ِ پر از عفونت و باکتری که در عمقِ پوست قرار دارد پاره می‌شود! اما چون راهی به بالا ندارد، این عفونت به سمتِ پایین و بافت‌هایِ سالمِ اطرافِ خودش پخش می‌شود.

نتیجه‌ِ این کار چیست؟ ۱. التهابِ زیر پوست چندین برابر می‌شود و جوش شما دو برابر بزرگ‌تر و دردناک‌تر می‌گردد. ۲. با پاره شدنِ بافتِ درونیِ پوست، شما یک فرورفتگیِ دائمی (چاله‌ِ آکنه یا اسکارِ آتروفیک) ایجاد می‌کنید که با هیچ کرمی درمان نمی‌شود. ۳. پوستِ روی جوش در اثرِ فشار ناخن‌هایِ شما زخم شده و یک لکه‌ِ قهوه‌ایِ بسیار تیره و ماندگار (PIH) روی صورتتان باقی می‌ماند.

بنابراین، اولین و مهم‌ترین قدم در درمانِ جوشِ زیرپوستی این است که دست‌هایتان را از صورتتان دور نگه دارید!

۵. پروتکلِ اورژانسیِ درمانِ خانگی؛ چگونه درد و ورم را بخوابانیم؟

پاسخ سریع: در مواجهه با جوشِ زیرپوستی، هدفِ اول در خانه «بیرون کشیدنِ چرک» نیست، بلکه «خاموش کردنِ التهاب» است. استفاده از کمپرسِ یخ در ۲۴ ساعتِ اول و سپس کمپرسِ گرم، بهترین استراتژیِ ممکن است.

وقتی این آتشفشانِ دردناک رویِ صورتتان بیدار می‌شود، اقداماتِ اورژانسیِ زیر می‌تواند آن را پیش از انفجار مهار کند:

  • یخ‌درمانی (فلج کردنِ فوریِ التهاب): یک تکه یخ را درونِ یک پارچه‌ِ نخیِ تمیز بپیچید و به مدتِ ۵ تا ۱۰ دقیقه رویِ توده‌ِ متورم قرار دهید. سرما باعث می‌شود رگ‌هایِ خونیِ اطرافِ جوش بلافاصله تنگ شوند. این کار، جریانِ خونی که باعثِ قرمزی و ورم شده را کاهش داده و دردِ ضربان‌دارِ شما را مانندِ یک دارویِ بی‌حسیِ موضعی فلج می‌کند.
  • کمپرسِ گرم (باز کردنِ مسیرِ خروج): پس از گذشتِ ۲۴ تا ۴۸ ساعت و کاهشِ دردِ اولیه، حالا نوبتِ گرماست. یک حوله‌ِ تمیز را در آبِ گرم (نه داغ) خیس کنید و روزی سه بار به مدتِ ۱۰ دقیقه رویِ جوش بگذارید. گرما گردشِ خون را افزایش داده و دهانه‌ِ بسته شده‌ِ منفذ را به آرامی شل می‌کند. این کار به جوشِ زیرپوستی کمک می‌کند تا به اصطلاح «سر باز کند» و به سطحِ پوست بیاید.
  • پچ‌هایِ جوش (برچسب‌های هیدروکلوئید): این برچسب‌هایِ نامرئیِ کوچک، شاهکارِ علمِ پزشکی هستند! اگر جوشِ شما در حالِ نزدیک شدن به سطح است، این چسب‌ها مانندِ یک اسفنج، مایعات و عفونتِ درونِ جوش را در طولِ شب می‌مکند. مهم‌ترین مزیتِ آن‌ها این است که یک سدِ فیزیکی ایجاد می‌کنند تا شما نتوانید با دست‌هایِ آلوده به جوش دست بزنید!

۶. سلاح‌هایِ شیمیایی؛ پمادها و داروهایِ قاتلِ جوشِ زیرپوستی

زمانی که روش‌هایِ خانگی جواب نمی‌دهند و توده بسیار سفت و مقاوم است، باید به سراغِ داروهایِ نفوذکننده رفت که می‌توانند سیمانِ رویِ منافذ را بشکنند:

  • سالیسیلیک اسید (BHA): این ماده یک لایه‌بردارِ جادویی است. برخلافِ سایرِ اسیدها، سالیسیلیک اسید «محلول در چربی» است! این یعنی می‌تواند از میانِ چربی‌هایِ غلیظِ گیرکرده در منفذ عبور کند، به اعماقِ جوش برود و سیمانی که سلول‌هایِ مرده را به هم چسبانده، ذوب کند.
  • بنزوئیل پراکسید: یک قاتلِ بی‌رحم و تنفس‌گیر برای باکتری‌هایِ آکنه. این پماد، اکسیژن را با فشار واردِ منفذِ بسته می‌کند. از آنجا که باکتری‌هایِ عاملِ جوش (C. acnes) در محیطِ اکسیژن‌دار زنده نمی‌مانند، در عرضِ چند ساعت خفه شده و نابود می‌شوند و التهابِ جوش فروکش می‌کند.
  • رتینوئیدها (مثل آداپالن یا دیفرین): این داروها سرعتِ نوسازیِ سلول‌هایِ پوستی را به شدت بالا می‌برند و با پاکسازیِ مداومِ دهانه‌ِ منافذ، اجازه نمی‌دهند چربیِ جدیدی در زیرِ پوست گیر بیفتد.
  • تزریق کورتون (نجاتِ ۲۴ ساعته در مطب): اگر فردا یک عروسی یا مصاحبه‌ِ کاریِ بسیار مهم دارید و یک کیستِ وحشتناک رویِ بینی یا چانه‌تان سبز شده، آخرین راهکارِ اورژانسی، مراجعه به پزشکِ متخصصِ پوست است. پزشک با تزریقِ مستقیمِ مقدارِ بسیار کمی کورتونِ رقیق‌شده به داخلِ جوش، التهابِ آن را در کمتر از ۲۴ ساعت به طورِ کامل محو می‌کند.

۷. روتینِ طلایی برای جلوگیری از بازگشتِ جوش‌ها

درمانِ جوش‌هایِ زیرپوستی خوب است، اما جلوگیری از تشکیلِ آن‌ها هنرِ اصلیِ مراقبت از پوست است. برای اینکه آتشفشان‌هایِ صورتتان را برای همیشه خاموش نگه دارید، این قوانین را رعایت کنید:

  1. شستشوی دو مرحله‌ای (Double Cleansing): شستنِ صورت فقط با آب و صابون کافی نیست. ضدآفتاب‌ها و موادِ آرایشیِ ضدآب به اعماقِ منافذ نفوذ می‌کنند. هر شب ابتدا آرایشِ خود را با یک پاک‌کننده‌ِ روغنی یا میسلار واتر حل کنید و سپس صورت را با یک ژلِ شستشویِ ملایم بشویید تا منافذ کاملاً تخلیه شوند.
  2. اسکراب‌هایِ خشن را دور بریزید: هرگز رویِ جوش‌هایِ زیرپوستی، اسکراب‌هایِ دانه‌دار (مثل سفیدآب یا اسکرابِ زردآلو) نکشید! این دانه‌هایِ خشن پوستِ رویِ جوش را خراش داده و باعثِ پارگیِ کیست در زیرِ پوست می‌شوند. به جایِ آن، از لایه‌بردارهایِ شیمیاییِ ملایم (AHA/BHA) استفاده کنید.
  3. گولِ خشکی را نخورید (آبرسانیِ اجباری): بسیاری از افرادِ دارایِ پوستِ چرب، از مرطوب‌کننده فرار می‌کنند! وقتی پوستتان را خشک نگه می‌دارید، سیستمِ هوشمندِ بدن برایِ جبرانِ این خشکی، فرمانِ ترشحِ «چربیِ بیشتر» را صادر می‌کند و منافذ دوباره مسدود می‌شوند. همیشه از آبرسان‌هایِ سبک، ژله‌ای و فاقدِ چربی (Oil-Free) استفاده کنید.

۸. پرتکرارترین سوالات کاربران درباره جوش‌های دردناک

۱. آیا مالیدنِ خمیردندان رویِ جوشِ زیرپوستی باعثِ خشک شدنِ آن می‌شود؟

پاسخ: این بدترین و خطرناک‌ترین توصیه‌ِ اینترنتی است! خمیردندان حاویِ موادی مانندِ فلوراید، جوش‌شیرین و طعم‌دهنده‌هایِ تند است که برایِ دندان ساخته شده‌اند، نه برایِ پوستِ حساسِ صورت. قرار دادنِ خمیردندان رویِ جوش، باعثِ سوختگیِ شیمیایی، التهابِ شدیدتر و ایجادِ لکه‌هایِ قهوه‌ایِ سوختگی (PIH) می‌شود که درمانِ آن‌ها ماه‌ها طول می‌کشد. برایِ خشک کردنِ جوش، فقط از کرم‌هایِ حاویِ بنزوئیل پراکسید یا سالیسیلیک اسید استفاده کنید.

۲. یک جوشِ زیرپوستی چقدر طول می‌کشد تا خودبه‌خود محو شود؟

پاسخ: اگر به هیچ وجه به آن دست نزنید و درمانِ دارویی را فوراً شروع کنید، سیستمِ ایمنیِ بدن می‌تواند عفونت را در عرضِ ۵ تا ۷ روز جذب کرده و جوش را محو کند. اما اگر سعی کنید آن را فشار دهید، کپسولِ عفونت در زیرِ پوست پاره شده و جوشِ شما ممکن است برایِ چندین هفته رویِ صورتتان باقی بماند و در نهایت تبدیل به یک چاله‌ِ دائمی شود.

۳. آیا خوردنِ شیرینی‌جات و لبنیات واقعاً باعثِ جوشِ زیرپوستی می‌شود؟

پاسخ: بله، ارتباطِ بسیار قدرتمندی بینِ این دو وجود دارد. وقتی شما قندهایِ ساده، شیرینی یا فست‌فود مصرف می‌کنید، سطحِ قندِ خون و به دنبالِ آن هورمونِ «انسولین» به شدت بالا می‌رود. انسولینِ بالا به طورِ مستقیم غددِ سباسه را تحریک کرده و دستورِ تولیدِ چربیِ انفجاری صادر می‌کند. همچنین، شیرِ گاو حاویِ هورمون‌هایی است که می‌توانند گیرنده‌هایِ هورمونیِ پوستِ انسان را تحریک کرده و باعثِ ایجادِ جوش‌هایِ کیستیک در ناحیه‌ِ چانه شوند.

۴. آیا روغن درخت چای (Tea Tree Oil) قدرتِ از بین بردنِ این جوش‌ها را دارد؟

پاسخ: روغن درخت چای یک آنتی‌باکتریالِ طبیعی و ملایم است که تا حدودی شبیهِ بنزوئیل پراکسید عمل می‌کند، اما بسیار ضعیف‌تر. مشکلِ اصلی این است که جوشِ زیرپوستی در لایه‌هایِ بسیار عمیقِ پوست قرار دارد و روغنِ درختِ چای قدرتِ نفوذِ کافی برایِ عبور از سدِ ضخیمِ چربی‌ها را ندارد. این روغن بیشتر برایِ جوش‌هایِ سطحی و سرسفید مؤثر است و برایِ آتشفشان‌هایِ عمیق، قدرتِ کافی را ندارد.

۵. رویِ چانه‌ام همیشه در یک نقطه‌ِ ثابت جوشِ زیرپوستی می‌زنم؛ علت چیست؟

پاسخ: وقتی یک جوش دقیقاً و بارها در یک نقطه‌ِ مشخص عود می‌کند، به این معنی است که دیواره‌ِ منفذِ پوست در آن نقطه، در اثرِ فشارهایِ قبلی آسیب دیده و تغییر شکل داده است. این منفذِ آسیب‌دیده، مانندِ یک کیسه‌ِ گشاد عمل می‌کند که به راحتی چربی‌ها و سلول‌هایِ مرده را در خود جمع کرده و مسدود می‌شود. برایِ درمانِ این منافذِ تکرارشونده، تنها راهکارِ قطعی استفادهِ مداوم از کرم‌های لایه‌بردار (مثل رتینول یا اسیدهای AHA) برای نوسازیِ کاملِ دیواره‌ِ منفذ است.

برچسب‌ها:
---

نظرات کاربران

هنوز هیچ دیدگاهی برای این مقاله ثبت نشده است. اولین نفر باشید!

در حال پاسخ به دیدگاه:

ثبت نظر جدید